مكتوب 94 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى وليّي في اللَّه و حبيب قلبي الأمير الحاج شمس الملّة و الدّين أبي سعيد أيّده اللَّه . دانشِ اندك امّا بعد ؛ ندانم كه چه كلمه‌اى در گوش نفس مىگويند كه راه اطمينان و خموشى پيش مىگيرد و چه كلمه‌اى در گوش او مىگويند كه چموشى و امّارگى آغاز مىكند . الهامِ فجور القاء چه صورت است ؟ و الهامِ تقوى القاء چه معنى ؟ خداوند سرّ خويش از ما پوشيده مىدارد و ما را احاطه نمىبخشد از چيزى از علم خود الّا به آنچه خواهد ، و نمىخواهد الّا آنچه حكمت او اقتضاى آن كند و سرّ امر و نهى آشكارا مىسازد . خداوندا ! آنچه از ما پوشيده مىدارى حاكمى و ما بنده توايم و آنچه بر ما آشكار مىگردانى حاكمى و ما پروردهء نعمت توايم ، درخواست داريم كه ما را در موقفِ ادب بدارى و از فضولى و كاو كاو نگاه دارى . خداوندا ! ما نمىخواهيم كه سرّ تو بدانيم الّا آنچه ما را درآموزى . آرزوى ماها ذوق عبوديّت است آن را از ما دريغ مدار ! امّا چه دانيم كه تو ابتداى آفرينش چگونه كردى و آن را چگونه ويران كنى و بازسازى ، أَنْتَ المُبدِىءُ المُعيد المُحيي المُميت الحَىِّ القَيوُّم . « 1 » نصيب ما از تو

--> ( 1 ) . آغازندهء بازگرداننده ، زنده كننده ميراننده ، زندهء برپادارنده تويى .